Συναυλία Gala – C. Galli, G. Moulin, I. Rieff, E. M. Dignac, Γ. Γρηγοράκης, Γ. Ζαμπάρας, Α. Μπίνος, S. Thompson
Βιογραφικά
Η λυρική σοπράνο Claudia Galli ξεκίνησε την καριέρα της τον Δεκέμβριο του 2006 στο Grimaldi Forum στο Μονακό στον ρόλο της Blumenmädchen στον Parsifal του Wagner με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Μόντε Κάρλο υπό τη διεύθυνση του Marek Janowsky. Το 2007 έλαβε υποτροφία από το Ίδρυμα Yamaha και εντάχθηκε στο Atelier Lyrique της Εθνικής Όπερας του Παρισιού για δύο σεζόν. Το 2009 κέρδισε το βραβείο Carpeau από την Εθνική Όπερα του Παρισιού και το 2011 συμμετείχε στο πρόγραμμα Young Singer του Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ όπου τραγούδησε στο Le Rossignol του I. Stravinsky υπό τη σκυτάλη του Ivor Bolton και κάλυψε τον ρόλο της “La Contessa” στο Le Nozze di Figaro υπό τη διεύθυνση του Robin Ticciati. Η Claudia έκανε το ντεμπούτο της στην Εθνική Όπερα του Παρισιού το 2008 στο Frau ohne Schatten (Tote Kinderstimmen, σκην. G. Kuhn). Ακολούθησαν παραστάσεις όπως Rigoletto (Contessa di Ceprano, σκην. D. Oren), Idomeneo (una cretesa, σκην. P. Hui) και Suor Angelica (Suor Osmina, σκην. P. Jordan). Οι επόμενοι ρόλοι της περιελάμβαναν τη Micaëla στην Carmen στην Όπερα του Μετς και την Εθνική Όπερα της Λωρραίνης, τη Sylviane στο Die lustige Witwe, την Clorinda στην La Cenerentola στην Εθνική Όπερα του Παρισιού και την La princesse στο L‘Enfant et les sortilèges του M. Ravel, σε περιοδεία με το Festival Aix-en-Provence. Άλλοι ρόλοι στη σκηνή περιελάμβαναν τη Despina στο Cosí fan tutte, την Carolina στο Il matrimonio segreto, τη Fatima στον Abu Hassan, την κυρία Ford στον Falstaf (Salieri) και πολλά ρεσιτάλ και συναυλίες σε χώρους όπως η βίλα Médicis στη Ρώμη, το θέατρο Louis Jouvet και το αμφιθέατρο του Λούβρου στο Παρίσι, το Metz Arsenal και η Philharmonie του Λουξεμβούργου μεταξύ πολλών άλλων. Από το 2013 συνεργάζεται με τον σύζυγό της, τον πιανίστα, Grégory Moulin, ως ντουέτο. Έπαιξαν μαζί σε όλη την Ευρώπη και έκαναν περιοδείες στις ΗΠΑ και τον Ισημερινό με προγράμματα Lieder και γαλλικών τραγουδιών. Η Claudia διδάσκει σήμερα τραγούδι και ρεπερτόριο όπερας στο ωδείο Esch sur Alzette στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου.
Αφού σπούδασε πιάνο στην πατρίδα του, στη μουσική σχολή του Montélimar, καθώς και στο National Music School της Valence (Γαλλία) όπου κέρδισε το πρώτο βραβείο στην ερμηνεία πιάνου, ο Grégory Moulin έγινε μέλος του εργαστηρίου όπερας της Εθνικής Όπερας του Παρισιού το 2006 ως πιανίστας και μουσικός εκγυμναστής. Εκεί παρέμεινε για τρεις σεζόν. Στη συνέχεια, οι αρραβώνες του θα τον μεταφέρουν από το Παρίσι στη Bayerische Staatsoper του Μονάχου, από τα Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ και του Aix en Provence στην Όπερα Nederlandse στο Άμστερνταμ και από το Grand Théâtre du Luxembourg στο Φεστιβάλ Musicadhoy στη Μαδρίτη και στο Φεστιβάλ Märzmusik στο Βερολίνο. Θα συνεργαστεί με το Klangforum Wien και το Asko Schönberg ensemble και θα λάβει μέρος σε πολλές παραγωγές όπερας με τη Wiener Philharmoniker, τη Deutsches Symphonie Orchester Berlin, την ορχήστρα της Εθνικής Όπερας του Παρισιού, τους Musiciens du Louvre και τους Bayerisches Staatsorchester υπό τη διεύθυνση μαέστρων όπως οι Emilio Pomarico, Pascal Rophé, Etienne Siebens, Anthony Hermus, Sylvain Cambreling, Marc Minkowski, Ingo Metzmacher, Tomas Netopil και Kent Nagano. Το 2017 εντάσσεται στον θίασο της Όπερας του Münster και το 2019 στον θίασο του Opernhaus της Ζυρίχης, όπου θα δουλέψει ως Maestro Suggeritore και Korrepetitor με τους Gianluca Capuano, Enrique Mazzola, Fabio Luisi, Christophe Loyd, Julie Fuchtmin, και Cecilia. Συνόδευσε επίσης Master Classes τραγουδιού με τους François Leroux και Barabara Frittoli. Από το 2013 συνεργάζεται με τη σοπράνο Claudia Galli. Μαζί ερμήνευσαν πολυάριθμα ρεσιτάλ σε όλη την Ευρώπη και περιόδευσαν στις ΗΠΑ και τον Ισημερινό με προγράμματα Lieder και γαλλικών τραγουδιών. Από το 2021, εργάζεται ως συνοδός πιάνου στο Ωδείο Esch-sur-Alzette στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου.
Η Elisa Mary Dignac επέλεξε το τσέλο σε ηλικία οκτώ ετών. Γεννημένη σε μια οικογένεια ερασιτεχνών μουσικών, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που χαρακτηριζόταν από κοινές μουσικές εμπειρίες με τις αδελφές της και τους γονείς της. Καθώς το πάθος της για την καλλιτεχνική έκφραση εντεινόταν, η Elisa αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές της σε αυτόν τον επιλεγμένο τομέα, εγγραφόμενη στο Ωδείο του Μπορντό (Γαλλία).
Στη συνέχεια απέκτησε τα πτυχία της από το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Μπορντό (Bachelor στην Ερμηνεία και Δίπλωμα Διδασκαλίας), γεγονός που της επέτρεψε να διευρύνει τους καλλιτεχνικούς της ορίζοντες μέσω ορχηστρικής δραστηριότητας και μουσικής δωματίου.
Παράλληλα με την κλασική της εκπαίδευση στο σύγχρονο τσέλο, η Elisa έχει αναπτύξει το παίξιμό της μέσα από διάφορα πρότζεκτ σε φολκ, ροκ και τζαζ. Σε ηλικία 30 ετών αποφάσισε να επιστρέψει στις σπουδές της για να εξειδικευτεί στην παλαιά μουσική (σε όργανα εποχής). Αυτό της άνοιξε έναν εντελώς νέο κόσμο.
Η ανακάλυψη της βιόλας ντα γκάμπα υπήρξε μια φυσική εξέλιξη και μια πραγματική αποκάλυψη. Τα τελευταία έντεκα χρόνια, η παιδαγωγική παίζει καθοριστικό ρόλο στην καριέρα της. Ως δασκάλα, είναι αφοσιωμένη στο να μοιράζεται την εμπειρία και το πάθος της με νεαρούς, ανερχόμενους καλλιτέχνες.
Η Elisa παίζει σε τρία διαφορετικά όργανα: το σύγχρονο τσέλο, το μπαρόκ τσέλο και τη βιόλα ντα γκάμπα. Αυτή η ευελιξία της επιτρέπει να εξερευνά ένα εμπλουτισμένο ρεπερτόριο και να αναπτύσσει ποικίλες μουσικές συνεργασίες.
O Γιάννης Γρηγοράκης είναι από το 2016 διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου των εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, διδάσκει μουσική στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο και διευθύνει τη χορωδία τους. Διετέλεσε από το 1989 έως το 2014 καθηγητής θεωρητικών/ανώτερων θεωρητικών μαθημάτων, Διευθυντής Νεανικής και Παιδικής Χορωδίας στο Δημοτικό Ωδείο Λαμίας και καθηγητής σε masterclasses στο Διεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου. Από το 2014 διδάσκει τα μουσικά μαθήματα της ειδικότητάς του στο ΠΑΚΠΠΑ Ελευσίνας. Είναι κάτοχος Bachelor of Arts (Magna Cum Laude) από το University of Indianapolis, Master στη Διεύθυνση Χορωδίας και διδακτορικού μουσικολογίας από το New Bulgarian University. Είναι πτυχιούχος πιάνου του Σύγχρονου Ωδείου Αθήνας (τάξη Γ. Μάνεση) και διπλωματούχος μονωδίας (τενόρος) του ωδείου Kodaly στην τάξη της Χ. Γιαννακοπούλου.
Ο Γρηγόρης Ζαμπάρας έχει λάβει εγκωμιαστικές κριτικές για τις ερμηνείες του σε προσωπικά ρεσιτάλ, σε συναυλίες μουσικής δωματίου καθώς και ορχηστρικά κοντσέρτα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, την Τσεχία, τη Ρωσία, τη Λατινική Αμερική, τη Νότιο Κορέα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εμφανίζεται συχνά σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο, όπως το διάσημο Φεστιβάλ Μουσικής του Newport (Rhode Island, ΗΠΑ), το Φεστιβάλ Mainly Mozart (Μαϊάμι, ΗΠΑ), το Artist Series of Sarasota (ΗΠΑ), το Salon of the Arts (Σόφια, Βουλγαρία), το Διεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου κ.α. Ακόμη, έχει εμφανιστεί ως σολίστ σε περισσότερα από είκοσι διαφορετικά κοντσέρτα για πιάνο, με ορχήστρες όπως η Συμφωνική Ορχήστρα του Porto Alegre (Βραζιλία), η Συμφωνική Ορχήστρα του Πανεπιστημίου της Indiana, η Ορχήστρα Δωματίου Boston Neo-Politan, η Φιλαρμονική του Togliati (Ρωσία), οι Σολίστ της Σόφιας (Βουλγαρία) και η Φιλαρμονική Ορχήστρα Bohuslav Martinu (Τσεχία). Είναι επίκουρος καθηγητής μουσικής και επικεφαλής του τμήματος πιάνου στο Πανεπιστήμιο της Tampa στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και μέλος του πιανιστικού κουαρτέτου Quartet de Minaret που εδρεύει στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011 έλαβε τo βραβείο Outstanding Scholarship or Creative Work. Ο Γρηγόρης Ζαμπάρας ξεκίνησε να σπουδάζει πιάνο σε ηλικία επτά ετών, ενώ έλαβε το δίπλωμα πιάνου από το Ωδείο της Λαμίας το 1995 με τον διακεκριμένο Έλληνα παιδαγωγό Γιώργο Μάνεση. Είναι κάτοχος του διπλώματος DMA από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι όπου σπούδασε με τον Ivan Davis, μαθητή του Vladimir Horowitz. Είναι κάτοχος πτυχιακών και μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών από το Πανεπιστήμιο της Indiana (ΜΜ), του Indianapolis (ΒΜ) και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Από το 1993 εμφανίζεται ανελλιπώς στο Φεστιβάλ Πορτοχελίου όπου έχει ερμηνεύσει περισσότερα από 200 έργα. Πρόσφατα η αμερικανική δισκογραφική Centaur Records κυκλοφόρησε τις ηχογραφήσεις του Γ. Ζαμπάρα στα πέντε Κοντσέρτα για πιάνο του Ρώσου συνθέτη Anton Rubinstein.
Ο Αουλόν Μπίνο άρχισε τις σπουδές του πιάνου με την καθηγήτρια πιάνου Στέλλα Καραντάση στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας και ύστερα με τον μουσικοπαιδαγωγό και πιανίστα Γιώργο Μάνεση. Φοίτησε για έναν χρόνο στο Hellenic American University και το 2012 συνέχισε τις σπουδές του με την Merita Rexha Tershana στο Μουσικό Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών των Τιράνων (Αλβανία) απ’ όπου πήρε το 2015 το Bachelor of Piano με άριστα παμψηφεί. Έχει δώσει πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και στην Αλβανία, τόσο σολιστικές όσο και στη μουσική δωματίου. Από το 2008 έως σήμερα λαμβάνει μέρος στις συναυλίες του Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου. Συμμετείχε ως πιανίστας, σε ορχήστρα, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Michael England και έκανε την μουσική προετοιμασία στην υπερπαραγωγή της People Entertainment ‘’Το Φάντασμα της Όπερας’’ του A.L. Webber με τους βασικούς πρωταγωνιστές του West End του Λονδίνου το 2020 και το 2023. Το έργο παρουσιάστηκε στο Christmas Theater στην Αθήνα και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Πρόσφατα έκανε την μουσική προετοιμασία στο έργο ‘’Περσεφόνη’’ σε μουσική του Δημήτρη Μαραγκόπουλου και σκηνοθεσία Έλλη Παπακωνσταντίνου. Το έργο παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής (Τριάντη), Αθήνα και στο Σινέ – Ελευσίς στην Ελευσίνα. Σήμερα εργάζεται ως καθηγητής πιάνου και θεωρητικών στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας.