«Γένους θρυλικού» Μουσικοθεατρικό αναλόγιο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ πιάνο ΕΥΣΤΑΘΙΑ τραγούδι Αφήγηση: μέλη του Θεατρικού Ομίλου Ερμιονίδας Επιμέλεια: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
Ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας με μεγάλη χαρά παρουσιάζει το ΜουσικοΘεατρικό Αναλόγιο της τραγουδοποιού Ευσταθίας με τίτλο «Γένους Θρυλικού», που είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο-μουσικό της άλμπουμ.
Στο θεατρικό κομμάτι της παράστασης, σε συνεργασία με την Ευσταθία και τον μουσικό της συνεργάτη Οδυσσέα Κωνσταντόπουλο (πιάνο), συμμετέχουν Μέλη από τη θεατρική ομάδα του Θ.Ο.Ε.
Το πολυδιάστατο αυτό έργο παρουσιάζει τραγούδια και κείμενα για εξέχουσες γυναικείες προσωπικότητες του 19ου και του 20ου αιώνα, αγωνίστριες που έκαναν τη δική τους επανάσταση, η κάθε μία στο αντικείμενό της, αφήνοντας βαθύ το αποτύπωμά τους στο χώρο της επιστήμης, της τέχνης και του πολιτισμού. Οι περισσότερες ακολούθησαν μια μοναχική πορεία σε έναν άκρως ανδροκρατούμενο κόσμο, άνοιξαν δρόμους απαγορευμένους μέχρι τότε για το γυναικείο φύλο, κυνήγησαν το όνειρό τους και σμίλευσαν η κάθε μία το δικό της θρίαμβο, ακόμα κι αν αυτός για κάποιες δεν τους αναγνωρίστηκε εν ζωή.
Στην πολύ ιδιαίτερη αυτή παράσταση παρελαύνουν πολυδιάστατες γυναίκες-θρύλοι όπως η επιστημόνισσα-ερευνήτρια Μαρί Κιουρί (Marie Curie), η διανοούμενη Λου Σαλομέ (Lou Salome), η πρώτη Ελληνίδα φεμινίστρια, δημοσιογράφος και συγγραφέας Καλλιρρόη Παρρέν και άλλες.
Κι όλα αυτά στο πλαίσιο της ηθικής οφειλής των καιρών μας για αποκατάσταση της τόσο τρομακτικά βαλλόμενης σε πολλά μέρη του κόσμου θηλυκής αρχής και της αναγκαιότητας για προβολή πνευματικών προτύπων.
Σε όλο το έργο της τραγουδοποιού και συγγραφέως, πλανάται το ερώτημα αν τελικά ο κόσμος εξελίσσεται θετικά. Αν ανεβάσαμε τον πήχη της ανθρωπιάς μας έστω και λίγα χιλιοστά πιο ψηλά, τότε κι αυτό είναι κάτι. Σίγουρα η εξέλιξη μιας κοινωνίας εξαρτάται από τη θέση των γυναικών σε αυτή. Η Ευσταθία μέσα από την εν λόγω δισκογραφική- συγγραφική δουλειά ψυχανεμίζεται (ή επιθυμεί βαθειά;) μια επικείμενη παγκόσμια αλλαγή συνειδητότητας και μιας βαθειάς αλλαγής των δομών της Πατριαρχίας που τόσο έχει ταλαιπωρήσει ανά τους αιώνες όχι μόνο τις γυναίκες αλλά και τους άντρες. Μήπως τελικά έφτασε η στιγμή όλοι να γίνουμε ένα, και να είμαστε πλέον «γένους θρυλικού»;

